Woord van de Week

Straks of nu

wvdw8-straks

Een woord hoeft niet te zeggen wat een ander ermee bedoelt.

Woordenboeken geven ons weliswaar heldere definities van begrippen. Soms eenduidig, maar vaak ook niet. Veel woorden hebben namelijk meerdere betekenissen. En toch. Zelfs als je van iedere uitleg op de hoogte bent kan het af en toe misgaan.

Misgaan?

Niet in de zin van desastreuze ontwikkelingen en dramatische gevolgen, hoor. Maar gewoon; mis in de vorm van ietwat verwarrende communicatie.

Je herkent het misschien wel:

Die keer dat je te laat kwam, omdat jouw partner bijna klaar was. Hoezo is er één woord dat zowel vijfenveertig seconden inhoudt als vijfenveertig minuten? Of de verontwaardiging die je kunt voelen als iemand je vertelt dat je constant dezelfde onhandigheid begaat. Alsof je nooit iets anders, iets goeds doet. En zo'n situatie van eindeloos zoeken naar een klein doosje, terwijl de bedoelde schoenendoos al de hele tijd voor je neus staat.

Voor mijn vriend en mij is straks zo’n gevalletje apart. De eerste keer dat hij al binnen drie minuten nadat hij aan de telefoon ‘tot straks!’ had geroepen aan de deur stond, heb ik hartelijk gelachen. En met mij de rest van de familie. Zo gewoon vonden wij ons "vertraagde" gebruik van dit bijwoord van tijd.

Ik trok aan het kortste eind.

Kijkend naar de omschrijving in het woordenboek kan ik niet anders dan concluderen dat Jeroen ‘tot straks’ beter gebruikt dan ik. Oké, betekenis 2b spreekt in mijn voordeel, maar dat woordje 'ook' blijft wringen: ik koos onbewust voor een soort tweederangs definitie.

Pfff... Niet dramatisch was het, toch?

O ja, geen drama, geen catastrofe. Soms zit je gewoon net even op een andere golflengte dan jouw gesprekspartner. Geen Van Dale kan daartegenop boksen. De vraag is overigens of we dat überhaupt zouden willen. Een taalverrassing op zijn tijd zorgt immers ook voor de nodige luchtigheid in communicatie. Mits dat op zijn tijd niet (voor één van de twee) de spuigaten uitloopt natuurlijk.

Tot straks!

 

 

Straks of nu